YAŞAM SAVAŞI
Bir romanın satırlarında unuttum düşlerimi. Kitap bitti, hayaller gitti… Dünyanın sert rüzgarları çarptı yüzüme ve ayıldım. Tek sığınağım kitaplar olmuştu artık. Gerçek hayattan kaçmak için onların büyülü diyarlarında saklanıyor ve düş kırıklığı yaşamaktan korktuğum için hayal kuramıyordum. Oysa hayallerim beni ben yapan emellerim, varoluş sebeplerimdi. Onlardan vazgeçemezdim. Küçük bir çocuğun kalbi gibiydi kalbim. Koşan, oynayan […]
MEKTUPTA DOLUNAY MUHABBETİ (2)
Sevgili Heja; Zamanın akametine uğruyoruz. Bu süre zarfında birkaç kez yazmaya yeltendim fakat elime bir türlü kalemi alamadım veya elim kaleme gitmedi. Ne kadar kararsız olduğumu sende görüyor ve hissedebiliyorsun, bunu bende hissediyorum. Artık kelimelerin buz dağının görünmeyen ve hiçbir zamanda insan yüzü görmeyecek en derin oyuklarına, duygu ve düşüncelerimi saklayacağım. Bu beni çok rahatlatıyor. […]
HÜZÜN
Yalnız bir kadındı o, düşüncelerinin kırıkları her yalnız kalışında birer birer ruhuna batardı. Güzeldi. Gece rengindeki saçlarına inat her bir tebessümün de etrafındakilere gün doğumunu yaşatırdı. Babası gibi olmak istemediğini söylerdi hep. Bunun korkusuyla aylar hatta yıllar geçirirdi. Kendisini hiç bir yere ait hissetmez ve kendini sürekli bir arayış içinde bulurdu. İnsanlara kendini sevdirebilmek için […]
KADIN OLMAK
Kadın olmak yasaklandı. İstediği gibi giyinemez ki kadın.. Giydikleri onu ya yobaz yapar ya fahişe. Özgürce dışarı çıkamaz ki kadın. Geceleri sokaklarda yürüyemez, yıldızları izleyemez tek başına. Bir koruyucusu olmalı yanında. Sevgilisi, babası, abisi hatta küçük erkek kardeşi… Bir erkek olmalı. Çünkü kadın aciz, güçsüz değil mi? Tecavüz edilip öldürülse bile suçlu bulunur kadın. Giydikleri, […]
GÖKYÜZÜ
Balkonu olmayan küçük bir dairede büyüdüm. Pencereden baktığımda gökyüzünü göremezdim. Dördüncü katta olmamıza rağmen -karşı bina bize o kadar yakındı ki neredeyse komşularla ellerimiz kavuşurdu- karşı apartman bizimkinden daha yüksekti ve gökyüzüne çıkan her yol kapalıydı. Sadece gökyüzüne değil, caddelere, sokaklara, arabalara, kuşlara, bütün manzaralara… Apartmandaki her dairenin iki balkonu vardı aslında. Kader mi diyeyim […]
HÜZNÜN BULUTLARI
Kendimi ifade edemediğim içimde sözcükler ile kavgadayım sanki sözcükler tükendi de içimde yanan alevi anlayamıyorum sözcüklere sataşıyorum. Hüznün bulutları şehre çöktü. Mesala kimse artık eskisi gibi değil her koşulda gülen o yüzler gülmüyor. Şehir bitap halde bulutlar şehri karanlığa gömdü şehrin insanları umutsuz şehrin insanları beyhude bir halde umut aramakta. Gitmek istiyor şehirden anlamıyorum nasıl […]
MEKTUPTA DOLUNAY MUHABBETİ(1)
Sevgili Heja, yokluğun gurbetin içindeki her tek başınalığa aşikar beste gibidir.
ŞİİR ENKAZDAN DOĞAR
Dostlarım eğer iyi insanlar olsaydık şayet şiir okur muyduk? Yalnız ve yahut zehir zemberek gecelerimiz olmasaydı yine de şiir okur muyduk ? Aşık olmasaydık, sevdiğimize kavuşsaydık ve hiç yaşlanmayacak ya da ölmeyecekmişçesine yaşasaydık? Yine de şiir okur muyduk sorarım dostlarım? Monaroza siyah güller ak güller. Bu mısraları aşık olmayan anlar mı? Ya da ılık […]
MUHAYYELÂT
Bazen kendimi olmam gereken yer ile olduğum yer arasında bir kalıba sokamıyorum.Nerde nasıl davranılır nasıl konuşulur bunun bir ince çizgisi var diyorlar bende yok.Hep bir şeyleri kaçırıyorum…Böylesi anlarda da iyice çekilmez hal alabiliyor gündelik telaşlar. Ne yaptığımı ya da yapacağımı bilmediğim ruh hali eşlik ediyor bedenime, bütünüyle.Aklımın almakta zorlandığı bir yığın şey üzerinde dönüyor dünya. […]
ZİLAN
Gecenin seherinde bir sefildim Mavi ile siyahın savaşıydı gidişin Soğuk bir mermiye benziyor dönmeyişin Alacakaranlık sesiydi terk edişin Sensizlikler yağıyordu bu kentin camlarına Yoktun suretin kararıyordu Sınırı bozgun kalemimin ucunda İçli bir ses yankılanıyordu Kentimin arka sokaklarında Ben sensizlikten boğuluyordum Zilan…