TERKEDİLMİŞ VİRANE KENT

Terkedilmiş şiirlerle yüzüstü bırakmayın, beni çocuklar. Uğurlayın beni şen türkülerle, uğurlayın beni güzel kahkalarınızla … Şüphesiz o türküler iyileştir beni . Unutturur bana kentin beni defalarca kere divane edişini. Gülümseyin çocuklar gülümseyin, Gülümseyin ki şenlensin dünya Terk etmeyin beni . Bu virane kente, virane olmayayım bende Uğurlayın beni şen türkülerle çocuklar beni virane kente terkedilmiş […]

ZEMHERİ YOL

  Bir yolda yürüyorsun, öyle karanlık öyke kasvetli ki yalın ayak koşuyorsun taş dolu yolda, yolun yarısı birilerinin seni dağıtmasıyla diğer yarısı ise düşüncelerin seni dağıtmasıyla geçiyor uzunca zemheri düşünceler.Azizim ah! çekme yer burası…Benim burada ne ümitlerim, ne hayallerim kırıldı…Nerden bileceksin ki ne kadar düşüncelerim alt üst olduMütemadiyen bakıyorum uzunca yollar aşılması ne mümkün uzunca […]

İNSAN KAÇ KERE YENİLİR?

İnsan kaç kere yenilir?İnsan kaç kere devrilir?İnsan kaç kere gül ektiği yollarda… Dikenlerinden zarar görür? Yanlış bildiği yolda kaç kere yürür?Kaç kere yalnız bırakılır?Kaç kere yok sayılır?Kaç kere yürür düştüğü yolda? İnsan kaç kere Annesiz kalır?İnsan Kaç kere Babasız kalır?İnsan Kaç kere yok sayılır? Onca soru cevapsız beyninde oluşan cam kırıkları battıkça kanatan düşünceler… Kafamda […]

BEN BENDE KALMASAM

Diyorum ki kapılsam denizin dalgalarına, pervasızca … Bitap düşen bedenimden, bitap düşen düşlerimden kurtulsam. Yok olsam defalarca kez. Ben bende kalmasam olmaz mı? Bazen, sadece yalnız kalmak istersin kendini yalanlarla avutmak. Bazen güçlü olmak istersin, engelleri aşıp istediğini yapmak. Bazen sadece ağlamak istersin, ağlayınca rahatlayacağını sanırsın pervasızca. Bazen küçük bir işaret beklersin, bir ışık, ufak […]

TOZLU GENÇLİĞİMİZ

Her şeyin rengi soluk bu günlerde her şey kirli , tozlu bir griye dönük. Tozunu yuttuğumuz zamanın kollarında can çekişiyor. Şimdilik gençliğimiz anılar eskinin tozlu rüzgarı ile aklımın kıyısına vurup duruyor. Çağımız gençliğinin vebası; anlaşılmamakAnlaşılmak istiyoruz, sadece anlaşılmak. Yargılanmadan, sorgulanmadan, olduğumuz gibi…Dinlemek ağır geliyor .Her şeye rağmen “olsun, ben senin yüreğini biliyorum” diyen birileri olsun […]

HÜZNÜN BULUTLARI

Kendimi ifade edemediğim içimde sözcükler ile kavgadayım sanki sözcükler tükendi de içimde yanan alevi anlayamıyorum sözcüklere sataşıyorum. Hüznün bulutları şehre çöktü. Mesala kimse artık eskisi gibi değil her koşulda gülen o yüzler gülmüyor. Şehir bitap halde bulutlar şehri karanlığa gömdü şehrin insanları umutsuz şehrin insanları beyhude bir halde umut aramakta. Gitmek istiyor şehirden anlamıyorum nasıl […]

ŞİİR ENKAZDAN DOĞAR

Dostlarım eğer iyi insanlar olsaydık şayet şiir okur muyduk? Yalnız ve yahut zehir zemberek gecelerimiz olmasaydı yine de şiir okur muyduk ? Aşık olmasaydık, sevdiğimize kavuşsaydık ve hiç yaşlanmayacak ya da ölmeyecekmişçesine yaşasaydık? Yine de şiir okur muyduk sorarım dostlarım?   Monaroza siyah güller ak güller. Bu mısraları aşık olmayan anlar mı? Ya da ılık […]

MUHAYYELÂT

Bazen kendimi olmam gereken yer ile olduğum yer arasında bir kalıba sokamıyorum.Nerde nasıl davranılır nasıl konuşulur bunun bir ince çizgisi var diyorlar bende yok.Hep bir şeyleri kaçırıyorum…Böylesi anlarda da iyice çekilmez hal alabiliyor gündelik telaşlar. Ne yaptığımı ya da yapacağımı bilmediğim ruh hali eşlik ediyor bedenime, bütünüyle.Aklımın almakta zorlandığı bir yığın şey üzerinde dönüyor dünya. […]