TERKEDİLMİŞ VİRANE KENT
Terkedilmiş şiirlerle yüzüstü bırakmayın, beni çocuklar. Uğurlayın beni şen türkülerle, uğurlayın beni güzel kahkalarınızla … Şüphesiz o türküler iyileştir beni . Unutturur bana kentin beni defalarca kere divane edişini. Gülümseyin çocuklar gülümseyin, Gülümseyin ki şenlensin dünya Terk etmeyin beni . Bu virane kente, virane olmayayım bende Uğurlayın beni şen türkülerle çocuklar beni virane kente terkedilmiş […]
BİLMİYORUM
Bilmiyorum… Hiçbir şey bilmiyorum. İçimde beni yiyip bitiren bir duygu var ismini bilmiyorum, ne yapacağımı, ne zaman yapacağımı, ne yapmam gerektiğini… Hiçbir şey bilmiyorum. Duruyorum öyle sadece aynaya karşı. Aynadaki kim? Onu da bilmiyorum. Yazık, gözlerinin içi kızarmış, göz altları morarmış, saçları karışmış, bomboş bakıyor bana; kaza geçirmiş , üzerinden araba geçmiş gibi bir hali […]
BOMBOŞ
Şimdiye kadar gördüklerim nerede?Hangi biri kaldı ellerimde inan bilmiyorum.Saymaya kalksam on parmağımdan beşi boynunu büküp kapanacak ellerime.Bomboş durup baktığım duvarları bile özlüyorum son zamanlarda.Şimdi ise bakmaktan ziyade sırtımı dayadığım duvarların başıma yıkıldığı, güvenimin moloz yığınlarının arasında kaldığı bir zaman diliminde çırpınıp kaybolan güvenimi arıyorum.Çok ararsam bulur muyum ?Kim bilir…Belki de bulduğum güvenime bile şüpheyle bakacağım […]
İNSAN DELİRMEZ, DELİRTİLİR.
Benim bir yan komşum var. ‘Çatlak teyze’ . Mahallede ki herkes onu bu isimle anar, başka adı var mı? Ne o ne de biz bilmiyoruz. Gerçek adını herkes unuttu kendi bile. Zaten yaşadıkları yüzünden bu durum ona sevgi gösterisi gibi gelmiş. ” beni sevmeseler bana lakap takmazlardı” deyip avutur kendini. Kimsesiz eski bir öğretmen, öğrencileri […]
TUTSAK BEDENİM
Harabe bir şehir bendeki izler ,hafife alınacak bir konu değil ,muadili yok sığmaz dile … Çiçeklerim kanlara büründü. Kaderim ağlar gözlerim yaşla dolar ettiklerimin sebebidir günahlar. Geçmişim tutsak bedenimin esiriydi geçtiğim sokaklar sakıncalıymış meğer , kendi hikayemin kahramanı değilmişim dünya dönüyor tükettiklerim bir zerzele … Ey yüreğim uyan artık sana söylenenden ibaret olma herkes kendi […]
ZEMHERİ YOL
Bir yolda yürüyorsun, öyle karanlık öyke kasvetli ki yalın ayak koşuyorsun taş dolu yolda, yolun yarısı birilerinin seni dağıtmasıyla diğer yarısı ise düşüncelerin seni dağıtmasıyla geçiyor uzunca zemheri düşünceler.Azizim ah! çekme yer burası…Benim burada ne ümitlerim, ne hayallerim kırıldı…Nerden bileceksin ki ne kadar düşüncelerim alt üst olduMütemadiyen bakıyorum uzunca yollar aşılması ne mümkün uzunca […]
GİDEMİYORUM
Gitmek istiyorum. Hiç bilmediğim bir yere, kafamdaki herşeyi silip herkesi unutup yeni başlangıçlara… Ama ne gidecek gücüm var ne de herşeyi unutacak.. Belki de beni ayakta tutan acılarımdır. Belki insanların beni yarı yolda bırakması, suratıma kapanan kapılar, terk edilmişliklerim belki de bugün beni ben yapan şeylerdir. Ne kadar unutmak istesem de yeniden bu acıları yaşayacağımı […]
İNSAN VE PARA
Birde baktım, İnsan duygusu, düşüncesi, inancı ve tüm değerleriyle paraya yenik düşmüş… Sonra bir daha baktım, iyi baktım! Gördüklerim hep aynıydı senin gözlerinde … Senin gözlerinde para insana galip gelmiş insan çoktan kaybetmişti, Benim gözlerimde ise bu seni ve insanoğlunu bir daha bırakmayacak salgın bir hastalıktı…
UMUT
Aslında umut heryerdeymiş ; okuduğun bir kitap sayfasında, dinlediğin bir şarkıda yada sokakta herhangi bir insanın yüzündeki gülümseme de veya içimize her saniye çektiğimiz oksijende.. Aslında seni sen yapan herşey umutmuş. Elini kalbine koyduğunda eğer o kalbin atışını duyuyorsan umut asla senin için bitmemiş demekmiş.. Biz aslında herşeyi görüyor muşuz ama sadece bakmayı bilmiyor muşuz.
RUHUMUN RENKLERİ
Hayalimde ki nefes karanlığa bulaştı bu gece, Düşlerim de hakarete uğramış, bir ilgisizlik, Bir yılgınlık hali… Senin kokun, üzerime sinmiş ruhumu alt üst eden o bakışın, hınzır gülüşün, biraz sert,biraz yıkık duruşun ele geçiriyor benliğimi. Ve ruhumun renklerinden sıyrılıyorum o anda. Başımı göğe kaldırıyorum, gökyüzünün cümbüşün de gözümün önüne bir film afişi geliyor. Bir film […]