Ben, birinci tekilin en yabancı kahramanı; Kısa bir öykünün en yalancı tanığıyım. Çok düşünsem de akşamları, farklı ruh hallerinde karmaşık bir ruh sayılırım. Çalmaz oldu şarkılar eskisi gibi ve sustu iç sesim bir gecenin karanlığında.
Sonsuzluğa karıştı o capcanlı yıldızlar oturup bakındım etrafıma kabullendim. Mutlu günlerin çetelesini tuttum defterime bilmem kaç çizik attım. Bir çok insan tanıdım, fazlasıyla kötülüklerle karşılaştım. Zorlandığım zamanlar pek de buruk bir ifadeyle yardım dilemek istesem de sözlerim boğazımın orta yerinde kaldı. Hayatımı kısa bir öykü, kendimi de baş kahramanı olarak yazdım. Bir başkasıymış gibi kendime baktım sonra sözlerim yarım kaldı.
Kırıldığım her şey tam o noktada başlamıştı…